Ocena potrzeb pielęgniarskich

• Diagnozy pielęgniarskie, przy przyjęciu i przy istotnej zmianie stanu zdrowia pacjenta, adekwatne do sytuacji
• Odbywa się również poprzez wprowadzone skale: np. Norton.

Zasadne jest stosowanie kategoryzacji pacjentów pod względem poziomów opieki pielęgniarskiej, np.:

• kategoria I – pacjent samodzielny, wymaga minimalnej pomocy (np. edukacja, podstawowa obserwacja),
• kategoria II – pacjent częściowo niesamodzielny, potrzebuje pomocy przy czynnościach higienicznych, karmieniu, częstszej obserwacji,
• kategoria III – pacjent niesamodzielny, wymagający pełnej opieki, intensywnego monitorowania, często z ryzykiem powikłań.